Het Rendement van Passie

Het Rendement van Passie

Passie is een woord dat je steeds vaker hoort. Zeker onder de jongere generatie. “Ik heb een passie voor koken”, mijn passie is “paarden” of “geld verdienen”. Je schijnt een passie te moeten hebben, wil je meetellen begreep ik van mijn nichtje van 17.
Maar hebben we het hier nu over passie of hobby?

Bedrijven worden zich in deze tijd terdege bewust van de noodzaak van deskundige en talentvolle medewerkers. Maar we merken ook dat deskundigheid voor het vak zonder enige passie voor het bedrijf ook niet werkt.
De vraag die daar voor ligt is die misschien wel van: heeft het bedrijf zelf wel een passie?

Hobbyen geeft je een fijn gevoel, passie komt rechtstreeks uit je ziel
Het kenmerkende van passie is dat je er voortdurend aan denkt, meningsverschillen met je omgeving aangaat en er veel voor over hebt zoals tijd, geld, moeite, inspanning, een opleiding volgen, investeren zonder garantie, etc..  Én … je krijgt tegenslagen te verwerken om te groeien. Hét kenmerk dat je met passie iets doet.

Het verschil tussen passie en hobby is dat passie een enorme inzet en totale toewijding vraagt en een hobby alleen af en toe aandacht.
Hoeveel mensen van ons  durven stil te staan bij hun passie, laat staan die te leven?
En hoe zit het als bedrijf. Heb je een visie die je behandeld als hobby? Of ben je een hartstochtelijke organisatie die werkelijk haar passie leeft en het niet bij een reclameslogan laat?

Een tik op de mond van een engel
Het lastige en mooie tegelijkertijd is, dat je je passie niet kunt bedenken of beredeneren maar wel ontdekken. Want passie is iets wat van binnenuit komt en authentiek is.

Een van mijn wijsheidsleraren vertelde eens een mooi verhaal over een interessant deel van het lichaam, het filtrum. Dat is het inkepinkje tussen bovenlip en neus.

Het verhaal gaat dat een engel bij de geboorte van een baby het kindje een tik op de mond geeft om het de wereld in te duwen. Het tikje veroorzaakt het filtrum. De tik van de engel op de mond van de baby duwt het kindje niet alleen de nieuwe wereld in maar laat het kindje ook alle wijsheid vergeten wat het meekrijgt. Dit opdat het kindje zich dit tijdens het leven weer leert te herinneren en toe te passen.

Of je nu in engelen geloofd of niet, ik ben vanaf die tijd toch wat anders gaan kijken naar dat plekje tussen neus en bovenlip. Zou het filtrum ook met je passie te maken hebben? Ik vermoed van wel, want passie moet je gewoon van binnen voelen. Of het nu je eigen gezicht is, of het gezicht van de organisatie.

5 x de Waarom vraag
Ik geloof er heilig in wanneer we onze passie leren leven, dit vroeg of laat van betekenis is voor de wereld om ons heen.

Volgens Robbert Vallerand, hoogleraar Sociale psychologie aan de universiteit van Quebec in Canada  kan passie leiden tot een heleboel goede gevolgen. Het zorgt voor optimaal functioneren in de samenleving, psychisch welzijn, lichamelijk gezondheid, positieve relaties en hoge prestaties.

Stel jezelf maar eens de waarom vraag waarom je je passie wilt leven. En op het antwoord daarop laat je weer de volgende waaromvraag los. Dit herhaal je 4 x. Wedden dat je ontroerd raakt!  Misschien is dat wel het rendement wat passie zo zinvol maakt.

Mijn passie is mensen en organisaties verleiden om te leren vanuit hun eigen wijsheid te leven en werken. Los van hoeveel geld ik ermee verdien. Ik heb in m’n leven gemerkt dat toekunnen met minder geld voor mij makkelijker is, dan m’n passie opzij zetten.
Zou dat dan toch die kus van die engel zijn?

Fenny Bruins | ALMITRA

Bronvermelding foto:  http://www.aquarelblog.nl/

De kracht van “Nog Niet”

De kracht van “Nog Niet”

Op school word je beloond als je het goede antwoord weet. Op je werk word je beloond als je binnen het afgesproken budget blijft of je aan eerder gemaakte afspraken houdt. Testen in het onderwijs of spreadsheets binnen het bedrijfsleven zijn geen hulpmiddel meer, maar lijken de focus te zijn geworden. We blijven hiermee binnen de vooraf bepaalde paden en proberen in control te blijven.

“Nog Niet”
Veel spannender en actueler is het om naast de testen en spreadsheets te leren kijken wat er werkelijk aan de hand is. En (met elkaar) de openheid te ontwikkelen om “Nog Niet” met elkaar te delen. Bijvoorbeeld: we snappen het ‘Nog Niet’, de samenwerking loopt ‘Nog Niet’,  de resultaten zijn er ‘Nog Niet’.
‘Nog Niet’ vind ik twee van die hoopvolle woordjes: nog niet, maar met de belofte ‘straks wel’.  ‘Nog Niet’ geeft je een aanwijzing richting de toekomst.

Leren met het oog op de toekomst

Fenny februari 2Bij ‘Nog Niet’ begrijp je haast vanzelfsprekend dat je met een leerproces bezig bent. Een proces dat natuurlijke wijze een appél doet op een creatievere inzet, andere strategieën gebruiken, meer gezamenlijke betrokkenheid en een sterkere behoefte om te volharden. Prof. Carol Dweck geeft daar prachtige onderzoek voorbeelden van bij kinderen.

Bestaande inzichten leren en verbeteren is iets anders dan nieuwe antwoorden leren vinden. Dit laatste vraagt veel meer om een insteek van:

  • DOEN als manier van denken. Niet alleen als actie, maar om te begrijpen welk denken nodig is om tot nieuwe antwoorden te komen.
  • LEREN in het hier & nu. Niet alleen werken, maar je bewust afvragen wat we aan het leren zijn aan de hand van reflectie en ontwikkelen van bewustzijn.
  • INTENTIES waarmee je focust. Waarom doen we het? Waarmee willen we bijdragen? Als het ware het grotere verhaal waarop je blijft focussen en leert te her-focussen.
  • FUTURE als ‘herinnering’ aan een toekomst wanneer die zich ontvouwt. Je herkent het op het moment dat het zich aandient. Het is alsof je je intuïtie of ingeving van eerder ‘herkent’. 

Toeval of tijdsbeeld?
Nu bestaande structuren en vanzelfsprekendheden op veel fronten aan het afbrokkelen zijn worden we, of we nu willen of niet, uit onze comfortzone geslingerd. Vaak met veel ongemak. Het mooie daarvan is echter dat wanneer we ons buiten onze comfortzone gaan begeven of met nieuwe dingen geconfronteerd worden, onze hersenen nieuwe en sterkere connecties gaan vormen.
Sterker nog. In mijn werk als coach en begeleider heb ik vaak meegemaakt welke energie en creativiteit vrij komt als mensen stoppen met ‘meer van hetzelfde, maar net een tikkeltje anders’, maar te luisteren naar hun gevoel en gebruik te maken van hun eigen wijsheid bij het zoeken naar nieuwe wegen en antwoorden.

Het lijkt mij niet toevallig dat de neurowetenschap juist in deze tijd van afbrokkelende structuren en vanzelfsprekendheden tot wonderbaarlijke inzichten en ontdekkingen komt hoe onze hersenen werken. Twee parallelle processen die een ongelooflijke kans bieden om werkelijk te leren andere antwoorden te zoeken. Antwoorden die bijdragen aan betekenisgeving zoals we die diep in ons hart wensen.

In mijn hart wens ik dat we steeds meer richting ‘LEREN in Business’ gaan dan ‘CHANGE in Business’. Dat zou nog eens echte CHANGE zijn.

Fenny Bruins | www.almitra.nl

Oude wijn in nieuwe zakken

Oude wijn in nieuwe zakken

“Zonder een wereldomvattende omwenteling in de sfeer van het menselijk bewustzijn zal niets ten goede veranderen, en de catastrofe waar de wereld op afstevent zal onvermijdelijk zijn.”.
Aldus de overleden Tsjechische schrijver en president Vaclav Havel toen hij het congres van de VS ruim 25 jaar  geleden toesprak. Iemand die persoonlijke principes om wist te zetten in praktische politiek en beschikte over een grote kracht om “verder te denken”.

Nu denk ik niet zo in catastrofes, maar waar ik wel in geloof is dat de wereld  ‘smeekt’ om herziening. Herziening om daadwerkelijk een omwenteling in ons bewustzijn te maken. Want we kunnen er niet omheen dat bedachte structuren en de wijze waarop wij onze wereld hebben ‘gemodelleerd’, niet meer toereikend zijn. Je kunt dit vaak herkennen aan ‘meer van hetzelfde’.  Ofwel, oude wijn in nieuwe zakken.

Tussen niet meer …. en nog niet
We zijn toe aan een uitdaging waarvan we nog amper notie hebben welke dat precies is. En dat maakt het juist zo spannend. Want dat betekent dat we werkelijk met iets nieuws bezig zijn waar we met onze kennis nog niet bij kunnen, de realiteit ons op een plek houdt die we eigenlijk niet willen,  planning en control mechanismes niet meer het effectieve sturingsmechanisme zijn als voorheen, en onze ratio angstig reageert omdat we steeds naar iets of anderen luisteren, in plaats van naar onze eigen wijsheid en ‘stilte’.

Extra plaatje Fenny november

Vanuit mijn optiek is ‘de tijd er klaar voor’ om de wissel om te zetten. Maar dan zullen we voorbij ego’s, grenzen, eerder gemaakte afspraken en verworvenheden heen moeten kijken. En dat vraagt veel van ons ieder. Heel, heel veel.

Want het gaat niet meer om wat was of kan, maar om wat de toekomst werkelijk nodig heeft.
Daar hebben we een ander referentiekader voor nodig om ons daarbij te helpen.

Probeer dit eens: neem een paar minuten werkelijke rust, en vraag je dan eens af:
Stel dat de toekomst een stem had. Dat de toekomst tegen je kon praten.
Wat zou de toekomst dan zeggen of aan & van jou vragen als persoon?
En wat aan je bedrijf of organisatie, je team etc.

Zo’n vraag zet je denkwereld wellicht op z’n kop, en dat is precies de bedoeling. Want wat als je dat zou leren te leven?

  • Dan gaat het er niet om wie of wat je was in het verleden, maar hoe jij bij draagt aan dat wat de toekomst nodig heeft.
  • Dan zal er ruimte zijn om vanuit vertrouwen, geloof en passie te werken in plaats van eerst (cijfers) willen zien en dan pas geloven. Je ‘weet’ dat je daarmee het verschil kan maken en bijdraagt aan ‘het grotere geheel’ zonder dat je dat al kan zien.
  • Dan ga je denken vanuit een besef van wenselijkheid en noodzakelijkheid. Meer gebaseerd op gevoel, intuitie en inspiratie. Waar de ziel als ijkpunt geldt hoe zaken met elkaar te doen en winst maken geen doel op zich is.

Door onze aandacht te verschuiven naar wat de toekomst vraagt en door onze aandacht te focussen op stilte en reflectie, kan de zo noodzakelijke omwenteling van ons bewustzijn in gang worden gezet. Niet alleen voor onszelf maar om dienstbaar te zijn voor onze buitenwereld.

Een utopie? Ik dacht het niet. Het is alleen een kwestie van tijd en lef.
Om met Vaclav Havel  te eindigen: “Ieder van ons kan begrijpen dat ook hij – hoe onbeduidend en machteloos ook – de wereld kan veranderen. Ieder van ons moet bij zichzelf beginnen: als we op elkaar wachten, wacht iedereen tevergeefs.”

Waar wacht jij nog op?

Afbeelding ‘De Toekomst’: CK-Motion

Volgens mij komt het wel goed

Volgens mij komt het wel goed

Over informatie, kennis en wijsheid.

In m’n vorige blog schreef ik al dat ik onlangs ben verhuisd. En wat ben ik blij dat ik van sommigen tijdschriften waar ik op geabonneerd ben, jaargangen heb bewaard en heb mee verhuisd.  Want wat blijkt …..
Ook 15 jaar geleden ging het al over het belang van inspirerende leiders en groei van ons bewustzijn, de impact van milieu en technologie op onze samenleving, de beperkingen van regels (die we zelf bedenken), de roep om aandacht voor emoties en ervaringsgericht leren op scholen, en het zoeken naar wegen voor een eerlijker verdeling van geld en levensbehoeften. Je zou dus zeggen dat er niets nieuws onder de zon is.

Informatie wordt kennis
Bij het doorbladeren van sommige tijdschriften viel me op dat het toen veel meer om ideeën en informatie ging. Maar als ik nu om me heen kijk, zijn we bezig om deze informatie te laten leven in de vorm van kennis en deze kennis “te leren leven”.
We denken vaak dat informatie ook al kennis is, maar niets is minder waar. De vraag is wat we met de beschikbare informatie doen. Welke nieuwe verbindingen kunnen we leggen en welke mogelijkheden gaan we zien die ons echt verder helpen. Dat is ook waar CHANGE in Business voor staat. Dat vraagt om lef, “prutstijd” en buiten bestaande kaders daadwerkelijk actief zijn. En dát zie ik om me heen gebeuren en stemt me hoopvol.
Leerpark Dordrecht is daar een mooi voorbeeld van. Daar is de onnatuurlijke scheiding tussen leren, werken en wonen opgeheven en staat een andere manier van produceren en consumeren centraal. De Duurzaamheidsfabriek op het park is een leerwerkplek, die dan ook toegankelijk is voor studenten uit verschillende leerlijnen.

Of zoals ik vanmorgen in mijn Blendle krantenoverzicht een mooi voorbeeld zag van hoe het niet moet. Maar dat ‘prutsen’ hebben we nodig om informatie tot kennis te kunnen verheffen. Bijvoorbeeld met de beste bedoelingen “apps voor de armen” maken, terwijl de armen behoefte hebben aan apps hoe ze het beste geld kunnen verdienen. Echt inleven in elkaar en daar gezamenlijke acties aan verbinden wordt steeds belangrijker. Niet meer jij en zij, maar wij.

Hoe komen we nu van kennis naar wijsheid?
Wijsheid is voor mij iets wat je van binnen al lang weet, maar dat je eerst op bewustzijnsniveau bij jezelf moet zien te herkennen. Nu ben ik zelf groot voorstander van leren van en met elkaar. En dat kan altijd en overal. Maar bij jezelf op bewustzijnsniveau iets registreren kun je niet afdwingen, maar je kunt wel de alertheid ontwikkelen om die signalen te herkennen. Je stijgt dan boven de kennis uit waardoor je ‘het grotere verhaal’ gaat zien.

Alleen maar meedoen aan de ratrace van targets en overvolle agenda’s zonder momenten van echte rust en reflectie blijkt niet zo slim. Toenemende stress en competitie is het gevolg, terwijl de behoefte aan menselijk welzijn en saamhorigheid alleen maar groeit. Het belang daarvan wordt ook onderstreept door de Verenigde Naties die in dit kader 21 juni hebben uitgeroepen tot internationale dag van de Yoga. Om de wereld om je heen ook maar een beetje te kunnen begrijpen, heb je die afstand nodig.
Ook leidinggevenden en beslissers worden zich daar zo stilaan bewuster van. De NCD Academy is daar een mooi voorbeeld van, evenals de Reflectiefabriek. Maar daarover gaat m’n volgende blog.

Ik duik deze zomer heerlijk in m’n nieuwe tuin in de oude tijdschriften en ga eruit oogsten voor nu.
En lieve lezer, ik wens jullie een fijne zomer met mooie reflectiemomenten. Wie weet zit er wel één bij die je met ons wil delen bij CHANGE in Business. Wij horen het graag.

Liefdevolle zakelijkheid; laat je je leiden door liefde of angst?

Liefdevolle zakelijkheid; laat je je leiden door liefde of angst?

Onlangs ben ik verhuisd. Niets bijzonders zal je zeggen. Maar toch …  Bij een verhuizing komt veel kijken, met name als je van groot naar klein gaat. Geen sinecure om van zes boekenkasten terug te moeten gaan naar drie als je zo van boeken houdt als ik. Maar hierover later meer.

Reactie of relatie?
Wat mij het meest verrast heeft in het proces van huis verkopen en zakelijke veranderingen, is hoe vanuit de “financiële wereld” wordt gereageerd. Werkelijk alle reacties zijn terug te voeren op “angst” en “hebzucht” en van een relatie is nauwelijks sprake. Om over de communicatie nog maar te zwijgen.

Het gaat dan niet om Henk van mijn accountantskantoor, want die doet  super z’n best, maar wel de directie die zaken alleen uit geldperspectief bekijkt in plaats van de context.
Het gaat dan niet om de kopers van het huis van mijn kopers, een stel die voor het eerst een huis koopt en samen gaat wonen met een aanvliegroute vanuit verschillende windstreken. Maar het gedoe wat ontstaat omdat de betreffende bank hun hypotheekaanvraag onder op de stapel laat liggen omdat een ‘onbenullig stuk’ nog ontbreekt en de aanvraag pas in behandeling wordt genomen als alle stukken aanwezig zijn.
De allervriendelijkste brief van de notaris, die nog niets heeft gedaan, maar je alvast wel fijntjes laat weten dat “zij er graag zorg voor dragen dat ik tijdig de nota ontvang voor zijn gemaakte kosten”. Hiep, hiep hoera.
En onlangs werd ik benaderd door mijn hypotheekverstrekker voor een soort van exit enquête. De vrouw die mij interviewde snapte mijn antwoorden helemaal, alleen paste die niet in het format.
Ik ben benieuwd. Zij heeft deze serieus proberen te verwerken en bij opmerkingen het eigenlijke verhaal neer kunnen schrijven.
Mijn verbazing is hoe het kan dat een hypotheekverstrekker zijn eigen klant geen alternatief aanbied als dat voor handen is. Dat heeft niets te maken met complexiteit van constructies, maar pure hebzucht.

Financieel leren
Nu gaat het er mij niet om de financiële wereld aan de schandpaal te nagelen, want dat wordt al meer dan genoeg gedaan. Maar als het leven een leerschool is, dan hebben we met z’n allen nog veel te leren.

Een goed idee lijkt mij om kinderen op school te leren met geld om te gaan. Het zou alleen fijn zijn als geld ook wordt geplaatst in de context van leven en leven met elkaar.

Mijn les is om daar waar het kan uit handen te blijven van bestaande financiële instituties met hun angst en hebzucht.  En met een open mind en vanuit vertrouwen te zoeken naar nieuwe wegen om met geld om te gaan. Waar relatie, dienstbaarheid, betrokkenheid en zorg voorop staat.
Niet om met geld nog meer geld te maken, maar liefde  voor iets of iemand waarbij geld iets mogelijk maakt. Geld als middel, in plaats van doel. Dan gaat het niet om winst maken, maar om de goede dingen te doen, te produceren of te realiseren. En dat geeft iedereen een goed gevoel.

Lef en Liefde
Volgens mij niet zo heel moeilijk om te snappen als we het doorkrijgen. Maar het vraagt wel lef en liefde om het in de praktijk te brengen.
Net als bij het opruimen van spullen. Pak het in je hand en voel. Geeft het je een goed gevoel, geef het dan een plek. Zo niet, doe het dan weg of schenk het iemand anders waar het wel bij past. De Japanse Marie Kondo is hier momenteel heel succesvol mee.
Dit kun je niet alleen privé met spullen doen, maar ook zakelijk. Kijk naar een project, product of dienst en vraag je af wat je daarbij voelt. Afscheid nemen wat niet meer past waardoor er niet alleen letterlijk maar ook geestelijk meer ruimte ontstaat. En dat hebben we meer dan ooit nodig.

En ik durf er een dubbeltje om te verwedden (heb je er nog een?) dat je weer tegen angst of liefde aanloopt. Want ja stel dat ….  En dat is nu juist wat vertrouwen doet. Vertrouwen is gaan, zonder te overzien. Als je voelt dat het klopt ….. DOE, GA, ONTDEK, HEB LEF en DEEL.

Als je meer over dit thema wilt weten. Je bent van harte welkom op de volgende “ADEMPAUZE”  bijeenkomst op maandagavond 8 juni a.s. in Amersfoort.