Waar gaan we voor: Boardroom of Boredroom?

Waar gaan we voor: Boardroom of Boredroom?

Er is paniek in menige Boardroom. Stonden omzetten en winst al onder druk door ‘de crisis’, nu blijken ook de activiteiten zelf onder druk te staan. Met de digitalisering als grootste schuldfactor. Volwassen leiders die tot voor kort de financiële stromen en de risico’s exact in kaart hadden lopen vertwijfeld rond. Niet zichtbaar natuurlijk, want die kwetsbaarheid moet je als respectabele ‘beslisser’ zo lang mogelijk verbergen.

Generatie Z
Stel je voor. Je groeit op in een volstrekt digitale wereld, een Connected World. Met een informatieflow die je past als een jasje. Waarbij je moeiteloos contacten legt, de juiste informatie opsnort, je eigen weg letterlijk en figuurlijk zoekt en vindt.
Als je deel uitmaakt van de zogenaamde Generatie Z (geboren tussen 1992 en 2010) kun je je niet voorstellen wat het leven was zonder smartphone en iPad, zonder glasvezel, zonder 4 G, Wifi en Bluetooth. Zonder World of Warcraft, Final Fantasy, Destiny of Fifa 2016.
Maar die generatie Z EN de generatie ervoor (Y, geboren na 1982) zorgen wel voor een totaal andere markt. Als consumenten en als werknemers (voor zover ze nog in loondienst willen).
Als Boardroom bestuurder een volkomen andere wereld. Van gebruikelijke Command&Control aanpak naar Chance&Change is dan een onoverbrugbare stap.

Teveel, te snel
En als dat nu maar de enige stap zou zijn, maar er zijn er veel meer. Transparantie, internationalisatie, robotisering, nanotechnologie, 24/7, talentmanagement, IoT, cloud, Big Data, diversiteit…een schier eindeloze rij van nieuwelingen op de verbazingsmarkt.
Het zijn er simpelweg teveel, te snel. Niet met de opdracht om ze allemaal te beheersen, nee, dat is niet aan de orde. Nee, DE opdracht is om er de kansen voor je eigen bedrijf in te lezen en te vertalen naar de mogelijkheden van je bedrijf.
Want, een nerd maakt geen CIO en een CIO maakt geen leider met visie en inspiratievermogen.
Vandaar dus die paniek. En waar er geen paniek is hebben we te maken met ontkenningsgedrag. Kop in het zand.

Andere leiders
Wie mij meer volgt weet dat ik een nadrukkelijk verschil maak tussen handelaren, ondernemers, bestuurders, leiders en managers. In een tijd als deze wil je graag ondernemende leiders. Met visie op morgen, met het vermogen anderen te inspireren om mee te doen, anderen uit te dagen en te laten groeien. Samen.
Leiders die hun tekortkomingen kennen en dat ‘samen’ dus maximaal benutten. Wel met een neus om de mensen te spotten die meerwaarde hebben, het talent dat nodig is om succesvol te zijn. Leiders die kwetsbaar durven te zijn zonder in te boeten aan LEF.
Leiders die de ‘energie’ in een organisatie moeiteloos weten te benutten. Flow opwekken, omdat alles schijnbaar moeiteloos ‘klopt’.
En ja, dat soort leiders zul je niet snel tegenkomen in de huidige Boardroom. Daar is eerder sprake van de Boredroom. Doorgaan op de betreden paden, niet teveel verstoringen. Risicomanagement in plaats van kansenmanagement. Innovatie wordt gekenmerkt door ‘iets beter’ in plaats van ‘iets anders’.

Zie daar: De Board Buster
Hoe doorbreek je dat? Want alles houden zoals het is gaat Nederland niet op al die TOP 10 lijstjes houden. Dat gebeurt alleen dan wanneer anderen nog slechter presteren (“Je hoeft niet GOED te zijn om BETER te zijn“).
Boardroom evaluatie helpt dan niet. Te weinig effect. Want wie beoordeelt wie? Juist…

Nee, het wordt tijd voor de Board Buster (het moderne alternatief voor de Hofnar). Net als de Hofnar aan het Hof mag de Board Buster de bestuurderen keihard confronteren met hun eigen onvermogen. Met een glimlach uiteraard.
Vooralsnog achter gesloten deuren, maar wie niet horen wil…(De Mol, hij is overal..).

Weet ik dat zo’n aanpak niet echt denkbaar is? Tuurlijk. Maar ik hoop dat deze blog toch de eerste aanzet mag zijn voor een aantal bestuurders, RvB/RvC/RvT leden of DGA’s om bij zichzelf te raden te aan. Of ze wel echt opgewassen zijn tegen de consequenties van de Z.
Om zich te beseffen dat ze het OF moeten overlaten aan anderen OF ermee moeten samenwerken (als het even kan).
Want na Z beginnen we weer met de A..van Aanpakken en Anticiperen. Ik kan niet wachten!

PS Uiteraard ben ik beschikbaar als Board Buster, in bijbehorende kleding uiteraard. Ook ik moet dan uit m’n comfort ‘Z’one.

Thema 2015: Ziel & Zakelijkheid

Thema 2015: Ziel & Zakelijkheid

Wat mij betreft wordt 2015 het jaar van ‘Ziel & Zakelijkheid’. Dat thema hebben we voor het CHANGE in Business event 2015 gekozen (blokkeer in je agenda 11-12-15!). Wat uiteraard ook de uitdaging geeft er persoonlijk invulling aan te geven. ‘Practise what you preach’ dus.

Ziel, Zinvol, Zinnig
‘Zonder Passie vaart niemand wel’. Als je hart niet bij je activiteiten ligt kun je maar beter iets anders gaan doen. Zo’n pakweg 70% van de mensen koopt die wetenschap kennelijk liever af: ze doen in de praktijk zakelijk niet iets waar hun passie ligt!
En het lijkt er wel op dat ze, naarmate ze ZELF niet iets doen waar hun hart ligt, er anderen des te harder op afrekenen. Maatschappelijke relevantie, zingeving, sociaal ondernemerschap, social return zijn een MUST geworden. Heb je een goed sociaal verhaal dan kun je rekenen op sympathie, zeker van hen die er zelf niks aan doen. De moderne aflaat.
Mits geloofwaardig gebracht en niet als dekmantel nog acceptabel ook. Want een V&D die kerstballen verkoopt voor de Linda Foundation en ze vervolgens afprijst komt niet erg geloofwaardig over. Kennelijk zelf niks te melden…

Verzinnen, vergeet het!
We pikken verzonnen verhalen niet, willen authenticiteit. Het moet echt zijn, omdat we zelf verre van echt zijn, zo lijkt het. We zijn zelf expert op (on-)echtheid tenslotte.
Dus gaan we voor ondernemers, bedrijven en merken die authenticiteit uitstralen. Niet zoals vroeger het geval was met Camel of Levi’s, maar met een echt doorleeft verhaal zonder modellen en fotoshoots. Enkel en alleen al omdat elk verhaal te checken is.
Dat maakt ook dat een echt authentiek verhaal ‘viral’ kan gaan en binnen de kortste keren een ‘merk’ wordt. Als consumenten ‘voelen’ we steeds beter of een merk te vertrouwen is, toch?
Verzinnen wordt dus keihard afgestraft… We willen de ZIEL voelen.

Zakelijkheid nieuwe stijl
Aan de andere kant is filantropie niet een echte basis voor continuïteit. Dus moet er ook ‘winst’ worden gemaakt. Wat je dan wel weer moet uitleggen aan je klanten. De tijd van ongebreidelde winsten is wat mij betreft zo wie zo al lang voorbij. Zakelijkheid met een transparant tintje dus. Daarom passen ‘Ziel’ en ‘Zakelijkheid’ prima bij elkaar. Gedreven door authenticiteit, openheid en zinvolheid.

En ik?
Ik beschouw dat ‘Ziel & Zakelijkheid’ ook als mijn eigen leidraad voor 2015. Dat geldt zowel voor de NCD als voor mijn andere activiteiten. Bij de NCD loopt de Zakelijkheid al tijden ver achter op de Ziel. Gaan voor ‘verantwoord leiderschap’ is een roeping, geen baan. Een ‘roeping’ die ik met veel plezier uitvoer.

Ik heb al een paar ‘ideële’ investeringen lopen, daar komt in 2015 ‘Food2Smile’ bij. Een nieuw initiatief dat als eerste doel het het bevorderen van verantwoord snacken en snoepen voor kinderen heeft. Niet alleen door voorlichting (zodat kinderen en ouders beter kiezen), maar vooral ook door een concreet aanbod te bieden van snoepjes, bars, chips en drankjes waar een kind niet gelijk hyper van wordt of extra kilo’s van aankomt.

De organisatie wordt zoveel mogelijk gedaan met nieuwelingen (met een achterstand) op de arbeidsmarkt. Talent staat voorop.
Mogelijke winst wordt geïnvesteerd in voorlichting en research. Ook het opzetten van een wereldwijd netwerk van bedrijven die zich actief bezig houden met verantwoorde en gezonde producten voor kinderen staat op de rol.
Social entrepeneurship bij uitstek dus. Ik ga vanuit de zijlijn, als non-executive director, coachen.

En jij?
Wat komt er bij jou op als je ‘Ziel & Zakelijkheid’ leest? Hoe ga jij dat in 2015 invullen?

Heb ik je AANDACHT?

Heb ik je AANDACHT?

Ik werd er de afgelopen week weer eens mee geconfronteerd: het gebrek aan aandacht. Met al de impulsen die we dagelijks krijgen is het maar de vraag of iets of iemand ECHT je aandacht krijgt. ‘Aandacht’, echte aandacht wordt steeds schaarser in de nieuwe economie.

Die goede, oude, rustige tijd
Aandacht in relaties, aandacht bij het kopen, aandacht voor JOU. Want het is tweezijdig. JIj wilt graag aandacht en tegelijkertijd willen anderen graag aandacht van jou.
Wie wat ouder is kent ongetwijfeld nog die zalige zondagmiddagen waarop spelletjes werden gespeeld en pinda’s gepeld. De tijd dat een boek lezen nog een boek lezen was. Die laatste staat nu op een iPad of Kindle en die zondagmiddagen doet nu iedereen iets anders.

Pillen troef?
Geen wonder dat de zorg over eenzaamheid en depressies toeneemt en de Ritalin grif over de toonbank van de apotheek gaat. Therapeuten hebben toptijden, want het moet toch ergens aan liggen dat we die aandacht niet krijgen. Persoonlijkheidsstoring, toch?
Of gaat het simpelweg om ‘een tandje minder’? We zijn zo overspoelt door alle nieuwe ontwikkelingen, informatiestromen, de jachtigheid, het ‘moeten’, dat we de weg kwijt zijn. Op zoek naar echte aandacht. Voor onszelf, en als het even kan voor anderen.

Aandacht voor SAMEN
Want we zijn en blijven genetisch een groepsdier dat zich ontwikkelt en dat groeit door sociale samenhang. Door het samenwerken en samen leven met anderen.
Tijd dus om er eens ECHT aandacht aan te geven, die AANDACHT.

Op 12 december a.s. gaan we in het CHANGE in Business event AANDACHT op de kaart zetten. Een hele dag aandacht voor AANDACHT!
Met een spectaculaire opening, waarbij je gelijk met aandacht wordt geconfronteerd. Met 12 inspiratie sessies in een carrousel over aandacht in relaties, de plek in je brein, aandacht on line, aandacht voor ouderen, aandacht voor informatie, kortom volop confrontatie met AANDACHT.

Aandacht voor jou!
In de middag organiseren we een unieke aandachtsmarkt, waarbij je zelf aandacht kunt vragen voor iets en anderen jou aandacht kunnen geven. Met de vraag HOE jij aandacht krijgt, zodat anderen jou aandacht geven!
Aandacht aan jezelf geven de komende tijd? Dat kan ook..in dat geval hebben we een unieke manier om ervoor te zorgen dat je er elke dag mee geconfronteerd wordt!

We sluiten zoals gebruikelijk af met het kiezen van de winnaar voor de CHANGE Award. Eerder gewonnen door Thuisafgehaald.nl en Mud Jeans.

Dagje aandacht hebben en krijgen? Kom dan 12-12 naar CHANGE in Business!

DANK VOOR JE AANDACHT! 🙂

Leiden of Lijden? Leiderschap met keuzen!

Leiden of Lijden? Leiderschap met keuzen!

Je ooit afgevraagd wat leiderschap maakt?
Je kunt het allemaal in 1 woord uitdrukken: ‘Volgers’.

Dat leiderschap staat om meerdere redenen zwaar onder druk. Niet alleen door de grotere complexiteit van de omstandigheden, maar vooral door veranderend gedrag van de o zo belangrijke volgers.

Globalisering, informatisering, 24/7, miniaturisering, social media, flexibilisering. Een paar van de vele invloeden die die complexiteit vergroten, terwijl we graag alles simpel voorgeschoteld krijgen als het om besluiten gaat.
De ‘volgers’ maken het niet makkelijker. Weg met directief gedrag, je moet ze meenemen en je voortdurend bewust zijn van draagvlak en betrokkenheid. Autoriteit wordt vervangen door authenticiteit. Als je geen origineel verhaal hebt dat de volgers ‘raakt’ dan kun je betrokkenheid en loyaliteit schudden. De volgers moeten jouw passie tot die van hen maken. Ze moeten mentaal mede-eigenaar zijn van de organisatie (hoe die er ook uitziet).

De komende jaren wordt dat veranderende leiderschap, noem het maar Dynamic Leadership ofwel dynamisch leiderschap, nog meer op de proef gesteld als een nieuwe golf schoolverlaters de plek in gaat nemen van de grijze muizen die met pensioen gaan. Dat gaat gepaard met een heuse War for Talent, omdat er meer uitstromen dan instromen. Wie gaat de beste schoolverlaters ‘verleiden’ om bij jou te komen werken in plaats van ergens anders?

We zien al de eerste signalen van dit veranderende leiderschap. Degenen die het oppakken zijn in staat de beste mensen erbij te (blijven) betrekken en realiseren groei en winst ondanks de zogenaamde crisis.
Wat vaak ten koste gaat van de bedrijven die de slag nog niet (voldoende) hebben gemaakt.

Het omslagpunt waarbij ‘leiden’ echt ‘lijden’ gaat worden omdat je je vertwijfeld afvraagt waarom je niet aan goede medewerkers kunt komen dient zich sluipenderwijs aan.
De pijn is blijvend vrees ik.

Myanmar: CHANGE all over

Myanmar: CHANGE all over

30 dagen Myanmar. Een land vol verrassingen.
Ik vertrek met angst rond mijn hart.

Wat zou het zonde zijn als de nationale ‘klederdracht’, de longyi, werd vervangen door spijkerbroeken.
Wat zou het zonde zijn als de nijvere inzet van de bewoners werd bedorven door de nu afwezige stress.
Wat zou het zonde zijn als het bevrijdende gevoel van veiligheid zou moeten wijken voor het ons bekende gevoel van onveligheid.
Wat zou het zonde zijn als de collectiviteit werd vervangen door ‘ik, ik, ik’.
Wat zou het zonde zijn als de ongebreidelde en alom aanwezige cultuurschatten prooi zouden worden van toeristenellende.
Wat zou het zonde zijn als alle gemanipuleerde merkartikelen in de supermarkt de enorme rijkdom aan variatie en versheid op de vele lokale markten zou verdringen.
Wat zou het zonde zijn als het Boeddhisme als levensstijl werd vervangen door Boeddhisme als (intolerant) geloof.
Wat zou het zonde zijn als de reeks ‘geboren worden, leren, les geven en dood gaan’ als leidraad voor je leven werd vervangen door ‘geboren worden, leren, graaien en dood gaan’.

Myanmar heeft me aan alle kanten verrast. De vele mobiele telefoons, de Sky-schotels op vele daken, solar op menig huis, de stenen huizen, het hoge alfabetisme, het werk aan de infrastructuur, de enorme keuze aan vers voedsel, de solidariteit en vrijgevigheid.
Maar bovenal werd ik verrast door het schijnbare effect van het Boeddhisme, waarin respect en harmonie voorop staan.

Maar vooral verrast door het positivisme.
In een land dat tientallen jaren dictatuur door Generaals heeft gekend verwacht je frustraties en wraakgevoelens.
Niks van dat alles, in ieder geval niet in de vele gesprekken die we hebben gevoerd.
Daarin stond de opwinding over wat er allemaal gaat gebeuren centraal. Hoe je met elkaar democratie gaat ‘beleven’’ en inrichten.
Met een onvoorstelbare wijsheid over ‘stap voor stap’ en ‘veel leren’ in plaats van ‘macht’ en ‘nu wij’.

Echte CHANGE heeft een voedingsbodem nodig. En die is vaak negatief door gedwongen omstandigheden. Zelden zie je CHANGE ontstaan door inzicht en wijsheid voordat die noodzaak manifest wordt.
Echte CHANGE heeft ook altijd iets van ongeduld. We hebben haast en zijn intolerant voor hen die niet meewillen.
Als ik Myanmar vergelijk met het gemiddelde Afrikaanse land is het zeker niet achtergebleven sinds de Britten er vertrokken (wat in Afrika en Birma vrijwel tegelijkertijd gebeurde). Het is geen bedelland geworden, zoals menig Afrikaans land. Myanmar heeft net op tijd ingezien dat de ‘deals’ met China het land geen goed brengen. Ongeacht het feit dat menige generaal inmiddels zijn zakken meer dan gevuld heeft als gevolg van die deals.
Waar in Afrika dat vullen van zakken niet snel genoeg kan gaan en niet lang genoeg kan duren, lijkt in Myanmar de gemiddelde generaal zich te beseffen dat er grenzen zijn. Iets dat niet alleen onder druk van ‘het buitenland’ tot stand is gekomen, maar zeker ook door de (sterke) invloed van de honderdduizenden monniken als representant van de Boeddhistische geaardheid van de bewoners.

De CHANGE lijkt van binnen te komen. Van gesprekken over de recente ontwikkelingen houd je het gevoel van ‘het is nu tijd’ over. Het is nu tijd voor een nieuwe fase waarin ‘we’ zorgvuldig om moeten gaan met de nieuwe mogelijkheden.
Geen haast, geen onbezonnenheid. Eerst leren, eerst les geven.
Zoals de man die het eerste boek schreef over lokale democratie en ik toevallig (wat is toeval..) tegen kwam in een boekhandel bij Seraing Hills. Die zijn leven in het teken van ‘les geven over de mogelijkheden van democratie’ had gesteld. Het land doorreisde om iedereen ervan te overtuigen dat democratie ook echt democratie moest zijn. Vanuit verantwoordelijkheid van en voor elkaar, zonder dogma’s en intolerantie voor afwijkende meningen. Waarin luisteren, begrip en oplossingen voorop staan.
Een man zonder budget, onderwijsfonds en sponsors, maar wel met een hartstochtelijke missie. Een man waard om te steunen.

Angst en hoop dus.
Ik houd me vast aan de hoop en wijsheid van collectief Myanmar.
Als het even kan zou ik er les willen geven om te voorkomen dat m’n angst werkelijkheid wordt.