auto

Het is 12 augustus en Joop Donkervoort is op de radio en vertelt over de introductie van zijn nieuwe creatie de Donkervoort D8 GTO. Voor de niet-auto kenners: de D8 GTO is een in Lelystad geproduceerde, zeer snelle sportauto met een bijzonder uiterlijk. De prijs is er naar. Die begint voor het instapmodel bij zo’n anderhalve ton. Maar het ging mij meer om de opmerking van de ondernemer. Op de vraag hoe het tijdens de ontwikkeling van het nieuwe model was verlopen, antwoordde Donkervoort “dat er in Nederland niks gemakkelijk gaat”.  Zijn opmerking treft mij wel. Je zou zeggen dat in Nederland alles goed is geregeld, en alle voorwaarden aanwezig zijn om een bijzondere onderneming te kunnen runnen, zodat het “ wel gemakkelijk gaat”. De huidige manier van zaken organiseren in Nederland heeft echter zo zijn prijs. Dat maakt die Donkervoort onder andere zo duur!

Enkele macro-cijfers geven aan waarom. De Nederlandse Bank rapporteert in DNBulletin van 23 juli jl. dat de koopkracht van de Nederlandse consument in de afgelopen 15 jaar nagenoeg niet is toegenomen. Het deel van het bbp, dat aan de burgers kan worden toegerekend, is over de periode vanaf 1992 fors afgenomen. Onder meer de overheid legt een groter beslag op dit bbp met een bedrag in de orde van 40 miljard euro. Vennootschappen hebben volgens de DNB ook een groter aandeel gekregen.

Onderzoeksbureau Panteia/EIM heeft gekeken naar het inkomen van zelfstandige ondernemers. Dat inkomen is de afgelopen 20 jaar met 29% afgenomen. Daarbij valt nog op, dat de laatste crisisjaren nog niet zijn meegenomen in de cijfers. Die zullen er dus niet beter op worden.

Nu een micro-voorbeeld. Ik weet niet of u wel eens goed naar uw energienota kijkt. Bij de prijs per kilowattuur van circa 20 cent, is meer dan 75% gereguleerd in de vorm van energiebelasting, duurzaamheidsheffing en BTW. De resterende 25% gaat over het commerciële tarief van de producent en verkoper van stroom. Daar komt het (gereguleerde) tarief van de lokale netbeheerder nog bovenop. Zo kan ik legio voorbeelden geven (auto’s!), waarbij we met Nederland bovenaan staan in de lijstjes qua kostenniveau.

Zaken doen in en met Nederland heeft zo zijn prijs, schreef ik hierboven. Dat is de prijs van een hoog niveau aan collectieve lasten. De stijging daarvan is al meer dan 10 jaar gaande, en er is meer dan 10 jaar niets wezenlijks aan gedaan. Dat maakt de Nederlandse concurrentiepositie er niet beter op. En kunnen we verwachten, dat “Den Haag”  er iets gaat doen en banen gaat scheppen, zodat de burger meer te besteden krijgt? Dat maakt ChangeInBusiness en hoe anders zaken te doen interessant.