Een beetje een onlogisch verhaal, maar daar gaat dit blog ook over. Want mijn brein is toch een onlogisch iets. Hoe vaak dwaal ik niet af met mijn gedachten. Of herinner ik me later ineens iets belangrijks. De Chileense schrijfster en journaliste Isabel Allende verwoorde het heel treffend: “Mijn geheugen beweegt zich in cirkels, spiralen en sprongen, als een trapezewerker”. Een feest der herkenning voor mij.

Tel daarbij op dat we onze werkelijkheid altijd kleuren vanuit het verleden. Sterker nog, we passen het verhaal van ons geheugen in de loop der tijd altijd aan, zoals ons dat het beste uitkomt. En voor je het weet wordt herhaling van versleten herinneringen dagelijkse kost.

Wat een verspilling van aandacht! En om het nog een stapje erger te maken …. We laten ons geheugen veel te veel onze toekomst bepalen. Onbewust dramt je geheugen je denken binnen met een lichtsnelheid van een komeet en gaat dit ons denken en handelen bepalen. Nu is daar niets mis mee. Sterker nog, je ontkomt er niet aan. De clou is echter dat het veel handiger is je te realiseren dat het geheugenslierten aan herinneringen zijn. Niet meer dan dat, maar ook niet minder!

Je kunt dat springende geheugen van ons veel effectiever gebruiken. Namelijk, door je af te vragen hoe je je geheugen dienstbaar kunt laten zijn aan de toekomst. Welk vaag vlekkenplan is zich binnen in jou, je leven, je team of bedrijf/organisatie aan het ‘ontvouwen’? Je kunt het niet weten of al overzien, maar toch besef je ergens dat dit er echt toe doet. Nou ik zou zeggen … volg dat maar!

Stop met dat doordramdenken, maar stel je toekomst voor als een wit vlak …. Wat dient zich daarin aan? Laat dit witte vlak bepalend zijn, wat zich langzaamaan als een vlekkenkaart vult. En kijk welke ‘herinneringsslierten’ hieraan dienstbaar kunnen zijn.

Ik zou iedere manager, leider, team en medewerker aan het begin van elke lente één blanco A-4tje willen geven met de uitnodiging: Mensen ga je gang. Laat iets ontstaan wat goed is voor jou, de ander en het totaal. Ik heb er alle vertrouwen in dat je met iets komt wat er toe doet. Dat zou nog eens CHANGE zijn!
Hierbij geen planning, geen targets, geen extra budget. De enige investering die het vraagt is één vel papier, vertrouwen en aandachtigheid.
Vertrouwen in een toekomst die zich aan het ontvouwen is. Zowel voor jouzelf, je organisatie, als de mensen die erbij betrokken zijn.
Dat vraagt om ‘Aandachtigheid op de toekomst’. Dat vraagt om soms even stil te zijn om waar te kunnen nemen vanuit een dieper, stil bewustzijn. En dat te volgen …..wat doemt er op.
Wat een mooie A4-tjes gaan dat worden in zo’n jaar als we dit zouden leren en toepassen.

En dan komt er ergens een moment dat je je A4-tje wilt delen, zonder dat jij het totaalplaatje kan overzien. En vanuit dat delen kan een ‘weten’ ontstaan wat meer is dan de som der delen. Welke organisatie of bedrijf heeft ‘het lef’ dit te gaan doen. Ik verneem het graag. En zeker jullie ervaringen. Want die kunnen we weer met anderen delen. Wie weet wel op 13-12-13. Het volgende grote event van CHANGE in Business!

Fenny Bruins/mrt. 2013