rups_vlinderDe afgelopen maand heb ik diverse bijeenkomsten en innovatiedagen bezocht, op zoek naar inspiratie, kennis en inzicht op het gebied van ‘smarter cities’. In essentie betekent het met behulp van ICT slimme oplossingen bedenken, die het leven in de stad gezonder, aantrekkelijker, leefbaarder, welvarender en veiliger moeten maken. Het creëren van ‘smarter cities’ betekent met de schaarser wordende grondstoffen, de bezuinigingen van uit de overheid, de krimp van de economie en de toenemende vergrijzing dus vraag naar gezondheidszorg, nieuwe vormen van energieopwekking en mobiliteitsoplossingen, de kwaliteit van leven in de stad behouden en liefst verbeteren.

Het zijn enorme vraagstukken waar een overheid zich voor gesteld ziet, waar kennisinstellingen en het bedrijfsleven niet mogen ontbreken bij het bedenken van de oplossingen. Zeker de kant van de technologische innovaties is belangrijk. Tegelijkertijd moeten we ook meedoen in de participatiemaatschappij, met mondiger burgers en bedrijven, zorgen voor meer zelfredzaamheid en inspelen op zaken als het nieuwe winkelen en het nieuwe werken. Altijd overal verbonden zijn.

Verbeelding
Want onze samenleving verandert en dat wordt direct zichtbaar als je op dit soort dagen een kijkje komt nemen. Van angstaanjagende doemscenario’s tot absolute science fiction beelden waarvan je niet gelooft dat ze echt bewaarheid worden. Inspirerend zijn natuurlijk de toepassingen die tot de verbeelding spreken.

Als ik op een fraaie grote Ipad kan zien hoe ongezond de lucht is die ik inadem, of van welke geluidshinder ik op welke plekken in de stad het meeste last heb, komen eventuele maatregelen die niet zo populair zijn maar toch moeten worden genomen in een ander daglicht te staan. Als ik vervolgens even later denk over een bepaald thema in een workshop geïnspireerd te worden en er komt een verhandeling op 50 pagina’s powerpoint met tekst, dan knap ik af. Of het nu om technologie gaat of om processen, dat werkt niet. Ik voel er niets bij terwijl, wil ik enthousiast ergens over raken, en als ambassadeur het goede nieuws en de fantastische mogelijkheden rondbazuinen, met een veranderbereidheid, dan heb ik wel een emotie nodig. Vijftig pagina’s powerpoint is dus voor mij transpiratie en geen inspiratie, terwijl het wel de bedoeling is aan te zetten tot transformatie. Het radicaal anders doen dan we deden. Niet een beetje veranderen, maar vooral vernieuwen. En dat gaat niet op basis van logica.

Beeld
Daarom blijf ik me verbazen over de volharding waarmee vanuit de logica technologische uiteenzettingen worden gepresenteerd, waarbij ik mijn hersens voel kraken en zeker niet in de juiste tot transformatie bereid zijnde stand kom te staan. Want ik krijg er geen beeld bij, voel er geen emotie bij.

Ik ben er van overtuigd dat er technisch heel veel kan. Dat elke oplossing die je bedenkt technologisch uitgevoerd kan worden. We zijn zo slim en zo knap. Maar niet als het gaat om ‘het aan de man brengen’ of ‘vermarkten’ van dit soort ideeën en oplossingen. Er wordt op dit soort dagen, met presentaties zoals bovengenoemd, vergeten wie er nu eigenlijk waarom in de zaal zitten, wat mogelijk de wensen en behoeften zijn en de beginsituatie en hoe je hier met je presentatie/communicatie het beste een beetje interactief inspirerend op kunt aansluiten.

wereld_handenWeten ze al veel, of zijn ze blanco? Dat is toch wel het eerste wat je leert als je voor een groep komt te staan. In welke hoedanigheid dan ook. Verplaats je in je doelgroep (empathie), zorg dat het vooral leuk is (creatief) en dat je het met plezier brengt (creatief), met een leer- kennis deel (cognitief) en vooral een ontspannen ‘oh-ja-ik-herken-het’ deel (creatief, empathisch). Met tot slot een soort ‘uitsmijter’ aan het einde die blijft hangen en maakt dat je optimistisch met een glimlach vertrekt en zin hebt in de transpiratie om te komen tot transformatie. Want uiteindelijk wil je iets nalaten dat tot de verbeelding spreekt en verder gaat dan een uur op een dag gevuld hebben met 50 sheets.