Je ooit afgevraagd wat leiderschap maakt?
Je kunt het allemaal in 1 woord uitdrukken: ‘Volgers’.

Dat leiderschap staat om meerdere redenen zwaar onder druk. Niet alleen door de grotere complexiteit van de omstandigheden, maar vooral door veranderend gedrag van de o zo belangrijke volgers.

Globalisering, informatisering, 24/7, miniaturisering, social media, flexibilisering. Een paar van de vele invloeden die die complexiteit vergroten, terwijl we graag alles simpel voorgeschoteld krijgen als het om besluiten gaat.
De ‘volgers’ maken het niet makkelijker. Weg met directief gedrag, je moet ze meenemen en je voortdurend bewust zijn van draagvlak en betrokkenheid. Autoriteit wordt vervangen door authenticiteit. Als je geen origineel verhaal hebt dat de volgers ‘raakt’ dan kun je betrokkenheid en loyaliteit schudden. De volgers moeten jouw passie tot die van hen maken. Ze moeten mentaal mede-eigenaar zijn van de organisatie (hoe die er ook uitziet).

De komende jaren wordt dat veranderende leiderschap, noem het maar Dynamic Leadership ofwel dynamisch leiderschap, nog meer op de proef gesteld als een nieuwe golf schoolverlaters de plek in gaat nemen van de grijze muizen die met pensioen gaan. Dat gaat gepaard met een heuse War for Talent, omdat er meer uitstromen dan instromen. Wie gaat de beste schoolverlaters ‘verleiden’ om bij jou te komen werken in plaats van ergens anders?

We zien al de eerste signalen van dit veranderende leiderschap. Degenen die het oppakken zijn in staat de beste mensen erbij te (blijven) betrekken en realiseren groei en winst ondanks de zogenaamde crisis.
Wat vaak ten koste gaat van de bedrijven die de slag nog niet (voldoende) hebben gemaakt.

Het omslagpunt waarbij ‘leiden’ echt ‘lijden’ gaat worden omdat je je vertwijfeld afvraagt waarom je niet aan goede medewerkers kunt komen dient zich sluipenderwijs aan.
De pijn is blijvend vrees ik.