Het huidige kabinet zou klaar zijn met de onderwerpen op zijn agenda voor deze kabinetsperiode. Vanaf zo’n beetje de zomer is de teneur in de berichtgeving dat dit kabinet is uitgeregeerd. Daar merk ik weinig van. Een paar voorbeelden van onderwerpen uit ‘Den Haag’ die de gemoederen bezig houden, zijn zo te geven.

Voor de zomer was er de discussie rondom de accijnzen en de pomphouders in de grensstreek. Daarna de behandeling van de Wet Normering topinkomens, de crisisheffing, de bijtelling voor privé gebruik van de auto-van-de-zaak, de vergeten reductie van de heffingskorting, en op dit moment de discussie over de BGL, de Beschikking Geen Loon.

Ik ga niet elk van de onderwerpen bespreken, want dat heeft voor het onderwerp van deze blog – mist – niet zoveel zin. Wat ze gemeen hebben is dat de drijfveren voor de plannen mistig zijn. Laat ik BGL als voorbeeld nemen. Het gaat hier over wetswijzigingen voor de fiscale behandeling van zelfstandigen en ondernemers. Het doel van de minister is om schijnzelfstandigheid aan te pakken. Aan de onderkant van de arbeidsmarkt, maar ook daarbuiten is schijnzelfstandigheid een probleem in verschillende branches.

De groep van inmiddels 800.000 zelfstandigen zonder personeel is heel gevarieerd. Het kan de medisch specialist in een ziekenhuis zijn, maar ook een medewerker in de zorg, die is gevraagd als zelfstandige verder te gaan. Of een leraar die in meerdere scholen werkt en voor verschillende klassen staat. Of een interim-manager.

De bestaande situatie voor de zelfstandigheid is niet ideaal, maar er valt in de huidige praktijk mee te werken. Schijnzelfstandigheid is inderdaad een probleem. Maar wordt die veroorzaakt door de huidige regels? Met de komende herziening van de wet wordt een oplossing gezocht voor een deelprobleem, terwijl de nieuwe regels voor de groep van achthonderdduizend zelfstandigen als geheel niet gaat werken.

Zoals de plannen nu bekend zijn, zal de uitvoering bureaucratie opleveren, tot complicaties leiden, en ernstige financiële problemen geven voor organisaties en individuele personen.

Waarom komt het kabinet met dergelijke voorstellen waar niemand op zit te wachten? Politiek gaat over de inhoud, hoor ik op tv. Bij de tot nu toe genoemde onderwerpen – van BGL tot accijns – zijn de politieke ideologie of de zinnig inhoudelijke argumentatie nogal mistig. Ik kan ze niet echt ontwaren. Het gaat hier volgens mij om de claim van de Staat op haar omzet en harde euro’s.

Zou het politici niet authentieker maken als ze hun ‘omzetwens’ benoemen?

Of het grote beslag van de overheid en dito collectieve lastendruk wenselijk is, is voor later. Voor nu dank voor uw AANDACHT.

 

Noot: ‘ Skrik ‘ ofwel de Schreeuw is een van vier schilderijen uit een serie van de hand van de Noorse schilder en expressionist Edward Munch. Munch leefde van 1863 tot 1944. Het schilderij is van 1893. Tijdens een tocht door de natuur hoorde en voelde Munch het landschap rondom hem schreeuwen. De gebeurtenis en indrukken van de tocht heeft Munch in deze schilderijen vastgelegd. Tot de dag van vandaag is het schilderij inspiratiebron bij AANDACHT.