Aandacht voor AANDACHT – 2014

Aandacht voor AANDACHT – 2014

Op vrijdag 12 december verzamelden ruim honderd NCD-leden en gasten zich bij de Yellow Fellow kerk in Leidschendam voor het inmiddels 3e CHANGE in Business Congres. Bij binnenkomst werden de deelnemers verrast met een free hug van een knuffelbeer. Voor sommigen was die aandacht misschien even wennen…

Aandacht geven, aandacht krijgen, erom vragen; alles was mogelijk. Tijdens de openingssessie ‘Over de streep’ werd dat direct duidelijk. Men werd gevraagd keuzes te maken en was meteen betrokken bij het thema door actief deel te nemen aan deze bijzondere oefening.

Na de opening verspreidden de deelnemers zich over de verschillende ruimtes tijdens de vijf carrouselrondes met 12 unieke sessies.  High Tech naast High Touch in optima forma. Aandacht in de breedste zin van het woord stond centraal. Het komt immers niet dagelijks voor dat er zoveel uiteenlopende onderwerpen onder één dak gepresenteerd worden.

Predikante Mirjam Kollenstaart wist haar luisteraars te boeien met haar vertrouwen in de aandacht van God en daarmee de aandacht voor zichzelf. Ze sprak over het geruste gevoel dat het bestaan van een grotere macht voor haar meebrengt. Aan de hand van een stuk van Huub Oosterhuis betrok ze de aanwezigen in de discussie over aandacht voelen van je naasten maar ook van God. Mirjam die zelf als kind is afgestaan voelt dat aandacht krijgen van mensen niet altijd gebeurd maar van God wel. Voor haar is geloven vrijheid.

Luc van Bussel van Regardz deelde zijn succesvolle ‘geheime’ formule voor aandacht in de hospitality. Met kernwoorden als verwenzaam, verrasvast, oplosselijk en luistergevig bracht hij met humor herkenbare voorbeelden uit de praktijk naar voren. Aan de hand van 10 succesfactoren vertelde Luc over de eigenschappen en DNA van een werknemer. Wat voor gastheer ben je? Doe je de deur naar binnen of naar buiten open? Luc wist met zijn Personal Touch een andere kijk te geven in de wereld van hospitality.

Jan den Boer liet in zijn workshop de deelnemers ervaren hoe je om kunt gaan met lastige situaties of keuzes waar je als leider voor geplaatst wordt. Waar laat je je door leiden?  Door je oordelen, aannames, angst of ego bijvoorbeeld. Of door te reageren vanuit balans. Jan liet de deelnemers aan de hand van hun eigen situaties ervaren tot welke reactie je komt wanneer je vanuit balans in jezelf,  in het lijf en in het bewustzijn ervaart.  Waar geef je aandacht aan?  Wat is de kracht van liefdevolle aandacht. Waar zit het balanspunt? Tijdens deze sessie was er alle aandacht aan verbinding met jezelf en de ander.

Veel enthousiasme en aandacht voor empathie was er tijdens de sessie van William Strobbe van de Baak België. Wat is nu eigenlijk de essentie van aandacht? William hanteert daarbij drie samenhangende aspecten: Inner (me), Other (we) en Outer (systemen) die samenvallen in het NU.  Wat is nu belangrijk en de flow mindset. Samen met de aanwezigen discussieerde William over de hele dag in flow zijn, vluchten en extase, maar vooral de essentie van gezonde aandacht.

Adriaan Polderman lichtte een tipje van de sluier over de geheimen van het Brein en de effecten ervan voor het verkoopproces. In de korte sessies sprak hij met ons over Neuromomenten, ofwel hoe stinken we erin bij (ver)kopen.

Aikido Master Wilko Vriesman sprak over aandacht voor jezelf maar ook over de macht van aandacht. Hij liet de deelnemers aan zijn workshop aan den lijve ervaren wat het effect is wanneer je vanuit een open houding, maar met je aandacht gecenterd in jezelf de ander tegemoet treedt. Wellicht dat de mensen die deel hebben genomen aan deze workshop vanaf nu met bewuste aandacht kennis maken met een ander vanuit openheid en kracht.

Jeroen van Woudenberg vroeg namens Stichting Het Vergeten Kind aandacht voor 33.000 kinderen in Nederland die ‘vergeten’ worden. Door zijn verhaal te delen hoopt hij dat Het Vergeten Kind zichzelf het liefst zo snel mogelijk overbodig kan maken. Dit is alleen mogelijk als ieder kind in Nederland ook daadwerkelijk écht kind kan zijn. Het doel is pas bereikt als ook de vergeten kinderen een normaal leven kunnen leiden in een zorgeloze, veilige en vrolijke leefomgeving met een dagbesteding die past bij hun leeftijd.

Susan Wanders wist de aanwezigen te inspireren met ROOOTS, haar persoonlijke verhaal en manier van leven dat ze heeft weten om te zetten in een succesvolle onderneming. Susan sprak over de broodnodige aandacht voor jezelf en hoe je dit voor elkaar kunt krijgen als het je steeds maar niet lukt bij het maken van beslissingen richting succes en geluk.

Ivo Matser van TSM Business School vroeg aandacht voor de grote opdracht voor de toekomst…onderwijs. Dit deed hij aan de hand van de ervaringen die hij dagelijks opdoet als directeur bij TSM Business School.

Berry Veldhoen van Altuïtion gaf in zijn sessie aan hoe aandacht en klantbeleving elkaar vinden. Zijn focus lag op klanttevredenheid en besteedde aandacht aan de vraag: hoe tevreden kun je zijn?

Asha Lalai deelde haar zendtijd met Chiel van der Linden. De één HighTech en de ander HighTouch maar beiden changers in de presentatie “Multiply Happiness Worldwide”. In de Happywework.com sessie vroegen zij aandacht voor GELUK en legden ze uit hoe men dat kan vermenigvuldigen.

Ruud Lampers van CrmMailTech nam de deelnemers mee in zijn verhaal over aandacht voor de klant, Overal, 24/7, Online. Maar zeker ook offline, want daar wordt nog steeds 90% van het geld uitgegeven. Hij richtte zich met name op aandacht vangen met alle moderne technieken.

In de middag opende Trust de Aandachtsmarkt. Bij restaurant Trust in Amsterdam is de staf koning, niet de klant. Initiatiefnemer Hugo Leemhuis legt uit dat bij Trust het gesprek aangegaan wordt. “We don’t compete, we collaborate”, vertelde hij de zaal. Je moet aandacht aan jezelf geven voordat je anderen kan helpen. Daarom duurt een kopje koffie bestellen soms wat langer want als we niet happy zijn dan trekken we ons even terug om aandacht aan ons team te besteden. De klanten snappen dat en het concept werkt: de klanten betalen wat ze willen en ze bestaan nog steeds.

Linda Ma vroeg aandacht voor de  “double-standard mindset voor jezelf en anderen in de cultuur”. Hierbij werd gesproken over het oneerlijke en discriminerende effect van deze standaard en hoe dit niet overeenkomt met de wet waarin iedereen gelijk is.

Vreneli Stadelmaier van SheConsult vroeg aandacht voor het gebrek aan zelfvertrouwen op cruciale momenten waarover zij schrijft in haar nieuwe boek ‘F*ck die Onzekerheid’. Wereldwijd hebben miljoenen professionele vrouwen hier last van. In Nederland kampt zo’n 65% van de vrouwen met het probleem: het impostor syndrome. Maar het goede nieuws is: Je kunt er iets aan doen!

Aan de andere kant van de zaal staken verschillende ondernemers de koppen bij elkaar om te brainstormen over het Food2Smile initiatief van Afvallen Junior’s Miriam Bouwens; verantwoorde snacks voor kinderen om tegen overgewicht in te gaan. Imago en aanpak voor dit project werden uitvoerig besproken nadat er natuurlijk eerst even geproefd werd.

Zowel de van te voren georganiseerde aandacht sessies als de spontaan ontstane situaties kregen veel enthousiasme van de deelnemers. Stoelen werden extra bijgeschoven en bij sommige onderdelen stond er zelfs een rij. Maar aandacht was er ook op andere manieren. In de gesprekken tussen de deelnemers, de catering van Trust maar ook stoelmassages en een ruimte om jezelf even af te sluiten.

Aan het eind van de middag liep de spanning hoog op tijdens de uitreiking van de CHANGE Award 2014. Genomineerden Groasis (Greenboxx), Juice on Wheels en Spark Design (Rescue Tip-Board) kregen ieder de kans om het publiek en de jury te overtuigen met een korte pitch van hun initiatief.

Tjebbe Will van Groasis stapte als eerste het podium op. Greenboxx geeft het antwoord op groeien van bomen in uiterst moeilijke omstandigheden. De Groasis Greenboxx is een nieuwe uitvinding; het is de biologisch afbreekbare versie van de bewezen succesvolle Waterboxx. De Groasis Greenboxx wordt gebruikt om zonder irrigatie bomen te planten op aangetaste landbouwgrond, waardoor de grond weer rendabel wordt. Hiermee wordt 97% water bespaard tijdens het planten. Na een jaar breekt de Greenboxx af en dient hij als mest voor de boom. Met de Greenboxx in de hand wist Tjebbe Will een goede indruk achter te laten bij het publiek.

Geheel in stijl kwam Peter Blesgraaf met de Juice on Wheels trike naar het podium gereden voor de pitch. Juice on Wheels is de eerste mobiele energieneutrale sinaasappelpersbar ter wereld. Door de wendbaarheid en mobiliteit is Juice on Wheels overal inzetbaar. Bij de voorbereiding van deze pilot zijn veel conventionele stappen van businessontwikkeling bewust overgeslagen.
Alles was erop gericht om de pilot-trikes te laten zien, en de sinaasappelsap te laten proeven. Hierdoor ontwikkelt de business van Juice on Wheels, en daarmee ook het verdienmodel, zich als vanzelf. De unieke sinaasappelfiets is volgend jaar al ingepland voor 40-50 dagen en daarnaast lopen er meerdere nieuwe concepten met de trike. De gezonde business met zonnepanelen is een goed voorbeeld van modern, betrokken ondernemerschap dat navolging verdient.

Robert Barnhoorn van Spark Design mocht als laatste presenteren. Het Rescue Tip-Board van Spark is een ergonomisch hulpmiddel waarmee hulpverleners drenkelingen uit het oppervlaktewater kunnen halen zonder veel kracht te hoeven gebruiken. Door achterop het vlot te gaan staan, kantelt het vlot. De hulpverlener kan de drenkeling vervolgens eenvoudig uit het water scheppen door slechts achterover te leunen met de drenkeling om deze aan boord te krijgen. Hierdoor nemen de overlevingskansen van een drenkeling aanzienlijk toe. Aandacht was een belangrijke factor in het ontwerp van de Rescue Tip-Board.

Na het tellen van de stembriefjes die als vliegtuigjes richting het podium gingen kwam  de Groasis Greenboxx als grote winnaar uit de bus. Bert van Son van Mudjeans en winnaar van de Change Award 2013 reikte de prijs uit. Spark Design werd tweede en Juice on Wheels mocht het brons in ontvangst nemen.

De dag werd afgesloten met een borrel en er wachtte nog een verrassing voor de deelnemers. Zij gingen namelijk naar huis met een blik met daarin hun aandachtspunt voor 2015 die zij eerder op de dag al op een kaartje hadden geschreven. Met dank aan de CHANGERS, Trust, Yellow Fellow, deelnemers en NCD staf was het wederomeen bevlogen CHANGE in Business event vol boeiende interacties! Volgend jaar richtten we ons op Ziel en Zaligheid. Via deze site volg je alle ontwikkelingen en kun je het gehele jaar meedoen!

>>Klik hier om de foto’s te bekijken van het event<<

Oprechte aandacht is meer waard dan geld!

Oprechte aandacht is meer waard dan geld!

Momenteel is er veel discussie over de zorg in verzorgingstehuizen. Het ene verzorgingstehuis of verpleegtehuis scoort vele malen beter dan het andere. Daar waar het niet goed gaat wordt al snel naar de politiek in Den Haag gewezen. De bezuinigingen en regeldrift hebben ‘het’ gedaan en zijn schuldig aan de matige tot slechte scores. De minister en de staatssecretaris worden verantwoordelijk gehouden. De vraag is of je bepaalde verantwoordelijkheden wel buiten je eigen organisatie kunt leggen of zelfs buiten jezelf. Met name als het gaat om aandacht. Oprechte aandacht voor de patiënten als belangrijke waarde, terug te zien in het gedrag. Dat is toch niet zo moeilijk?

In principe ben ik een observerende buitenstaander, door mijn zieke moeder, die 8,5 maand op een palliatieve afdeling lag in een revalidatie- annex verpleeghuis. Mijn grootste zorg was of mijn moeder daar wel voldoende aandacht en de juiste zorg kreeg. En of mijn vader, mantelzorger van mijn moeder, het ook na zijn hartoperatie, wel ging volhouden als mantelzorger in het verzorgingstehuis. ’s Middags en ’s avonds, acht uur per dag.

Het te vaak ontbreken van oprechte aandacht voor de patiënt, in dit geval mijn moeder, is wel de vraag die mij de afgelopen maanden tot half oktober zorgen heeft gebaard. Mijn moeder, een sterke sportvrouw in het nabije verleden, was tot haar eigen grote verdriet door haar ziekte volkomen afhankelijk van de verpleging geworden.

Mijn vader zorgde voor haar lunch, omdat ze dan kreeg wat ze lekker vond. Ze dronken samen koffie en namen de kranten door. Mijn moeder verzuchtte tijdens alle discussie over de zorg wel eens: ’ze zouden vanuit Den Haag eens 48 uur in zo’n bed, afhankelijk van anderen, moeten gaan liggen om te begrijpen hoe dat is. Men neemt beleidsbesluiten zonder te beseffen waarover en welke effecten dat heeft’. Maar niet alles wat beter kon, komt door Den Haag en de beleidsmakers.

In die acht maanden tijd heb ik me over een aantal zaken opgewonden, hoewel ik natuurlijk niets mocht zeggen omdat mijn ouders bang waren voor represailles. Het eten was matig en aandacht voor de patiënt ontbrak hierbij, er werd onzorgvuldig met medicijnen om gegaan en te lang wachten op hulp kwam regelmatig voor. Ook de vele wisselingen van arts droegen niet bij aan het vertrouwen. Vooral niet omdat ze allen weer opnieuw een diagnose wilden stellen aan de hand van haar verhaal en met oplossingen kwamen tegen pijn en obstipatie waar we al twee jaar met andere artsen en ervaringsdeskundigen mee bezig waren.

Luisteren met aandacht is ook een vak en dan napluizen wat al is geprobeerd is kennelijk een te grote opgave. Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen gelukkig. Dat is heel fijn en tegelijkertijd ook het probleem. Het hebben van oprechte aandacht voor de patiënt moet toch op zijn minst een belangrijke waarde van de cultuur zijn en niet alleen een persoonsgebonden manier van werken.

Het allerergste, volgens mijn inmiddels overleden moeder, zijn verpleegkundigen die niet oprecht aardig en belangstellend zijn. Die geen oog hebben voor je als mens en niet zien of je er doodziek bij ligt met veel pijn of toevallig een betere dag hebt. Die oprechte aandacht die wel of niet gegeven wordt, heeft volgens mij niets met bezuinigingen te maken. Het moet in je zitten en het moet gestimuleerd en gewaardeerd worden door het management.

Wel of geen vriendelijke glimlach in de ochtend, aan het begin van een nieuwe dag is toch niet ‘minister- of bezuinigingsafhankelijk’. Een vriendelijk woordje voor iemand die een dag van pijn en ellendig voelen tegemoet ziet, is toch niet teveel gevraagd? Zoals ‘goedemorgen, mevrouw, heeft u goed geslapen? Hoe voelt u zich vandaag? Kan ik iets voor u betekenen?” Wilt u misschien een kopje koffie of thee?’

Want waarom kan en doet de een het wel doen en de ander niet? Die verantwoordelijkheid, om oprechte aandacht te geven, zeker aan mensen in hun laatste levensfase, zou zoveel goed doen en vertrouwen geven. Voor de patiënt, maar ook voor de familie die machteloos de zorg uit handen heeft gegeven en maar moet afwachten of hun geliefde op tijd gehoord en geholpen wordt in de uren die ze er niet zijn. Oprechte aandacht is de meerwaarde die niet in geld is uit te drukken.

MIST

MIST

Het huidige kabinet zou klaar zijn met de onderwerpen op zijn agenda voor deze kabinetsperiode. Vanaf zo’n beetje de zomer is de teneur in de berichtgeving dat dit kabinet is uitgeregeerd. Daar merk ik weinig van. Een paar voorbeelden van onderwerpen uit ‘Den Haag’ die de gemoederen bezig houden, zijn zo te geven.

Voor de zomer was er de discussie rondom de accijnzen en de pomphouders in de grensstreek. Daarna de behandeling van de Wet Normering topinkomens, de crisisheffing, de bijtelling voor privé gebruik van de auto-van-de-zaak, de vergeten reductie van de heffingskorting, en op dit moment de discussie over de BGL, de Beschikking Geen Loon.

Ik ga niet elk van de onderwerpen bespreken, want dat heeft voor het onderwerp van deze blog – mist – niet zoveel zin. Wat ze gemeen hebben is dat de drijfveren voor de plannen mistig zijn. Laat ik BGL als voorbeeld nemen. Het gaat hier over wetswijzigingen voor de fiscale behandeling van zelfstandigen en ondernemers. Het doel van de minister is om schijnzelfstandigheid aan te pakken. Aan de onderkant van de arbeidsmarkt, maar ook daarbuiten is schijnzelfstandigheid een probleem in verschillende branches.

De groep van inmiddels 800.000 zelfstandigen zonder personeel is heel gevarieerd. Het kan de medisch specialist in een ziekenhuis zijn, maar ook een medewerker in de zorg, die is gevraagd als zelfstandige verder te gaan. Of een leraar die in meerdere scholen werkt en voor verschillende klassen staat. Of een interim-manager.

De bestaande situatie voor de zelfstandigheid is niet ideaal, maar er valt in de huidige praktijk mee te werken. Schijnzelfstandigheid is inderdaad een probleem. Maar wordt die veroorzaakt door de huidige regels? Met de komende herziening van de wet wordt een oplossing gezocht voor een deelprobleem, terwijl de nieuwe regels voor de groep van achthonderdduizend zelfstandigen als geheel niet gaat werken.

Zoals de plannen nu bekend zijn, zal de uitvoering bureaucratie opleveren, tot complicaties leiden, en ernstige financiële problemen geven voor organisaties en individuele personen.

Waarom komt het kabinet met dergelijke voorstellen waar niemand op zit te wachten? Politiek gaat over de inhoud, hoor ik op tv. Bij de tot nu toe genoemde onderwerpen – van BGL tot accijns – zijn de politieke ideologie of de zinnig inhoudelijke argumentatie nogal mistig. Ik kan ze niet echt ontwaren. Het gaat hier volgens mij om de claim van de Staat op haar omzet en harde euro’s.

Zou het politici niet authentieker maken als ze hun ‘omzetwens’ benoemen?

Of het grote beslag van de overheid en dito collectieve lastendruk wenselijk is, is voor later. Voor nu dank voor uw AANDACHT.

 

Noot: ‘ Skrik ‘ ofwel de Schreeuw is een van vier schilderijen uit een serie van de hand van de Noorse schilder en expressionist Edward Munch. Munch leefde van 1863 tot 1944. Het schilderij is van 1893. Tijdens een tocht door de natuur hoorde en voelde Munch het landschap rondom hem schreeuwen. De gebeurtenis en indrukken van de tocht heeft Munch in deze schilderijen vastgelegd. Tot de dag van vandaag is het schilderij inspiratiebron bij AANDACHT.

Sociale innovatie: Aandacht voor de mens

Sociale innovatie: Aandacht voor de mens

Volgens het jaarlijks onderzoek ‘Mindset van de Business Leader’ van De Baak en Business Leaders is de grootste uitdaging voor topondernemingen het ontwikkelen van de juiste competenties bij medewerkers en het versterken van samenwerking tussen mensen van verschillende afdelingen en units.

Vernieuwing
Nu was ik onlangs bij een groot bedrijf dat opereert in een zeer concurrerende markt. De grondhouding is dat de wereld continu verandert en dat je vandaag nog niet weet wie je concurrent morgen zal zijn. De organisatie dient de toegevoegde waarde in haar dienstverlening voortdurend te verhogen en aan te tonen richting klanten.

Dit vraagt enorme innovatiekracht en het bedrijf merkte dat het met de traditionele manier van zaken doen onvoldoende kon vernieuwen. Daarom werd gekozen voor een andere aanpak. Een manier van werken waarbij vanuit het personeel vernieuwing wordt bevorderd.

Leiderschap
Om te komen tot een meer flexibele organisatie met minder lagen werd gekozen voor een ander reorganisatiemodel. Alle managers werd verzocht om een motivatiebrief te schrijven als sollicitatie naar een managersfunctie. Bij HR waren de namen bekend, maar de directeuren kregen alleen de anonieme brieven te zien en kozen op basis van de inhoud van de brief kandidaten uit voor een persoonlijk gesprek. Dit leverde verrassende uitkomsten op. Zowel voor de betrokken managers als de betrokken directeuren viel de zekerheid weg. Het kwam echt aan op persoonlijk leiderschap en om inhoud. Zo werd een aantal nieuwe managers aangesteld die op basis van de oude criteria (minimaal HBO-niveau bijvoorbeeld) niet in aanmerking kwamen.

Verantwoordelijkheid
Naast het opschudden van het management werden tegelijkertijd verantwoordelijkheden lager in het bedrijf belegd. Het personeel wordt nu uitgenodigd om ideeën ter verbetering van hun werk zelf uit te werken, zelf budgetten te regelen en zelf steun van collega’s te verkrijgen. Ondernemerschap binnen het bedrijf wordt op deze manier gestimuleerd.

Talent
Daarnaast wordt gewerkt vanuit talentmanagement in plaats vanuit competentiemanagement. Wat heb je als medewerker nog meer in huis, dat mogelijk interessant kan zijn in je dagelijkse werk. Minder strak geformuleerde functies, meer aandacht voor de mens en persoonlijk leiderschap.

Dit bedrijf is nu drie maanden onderweg na de grote veranderslag. De eerste resultaten zijn bemoedigend, maar vooral de sfeer op de afdelingen is er één van betrokkenheid en samenhorigheid.

Daarmee heeft de organisatie een concurrentievoordeel behaald dat niet in geld is uit te drukken. Meer aandacht voor de mens uit zich vanzelf in extra aandacht voor je dienstverlening. En daarmee houd je tevreden klanten, ook in concurrerende markten.

Het hebben van ideeën wordt overschat

Het hebben van ideeën wordt overschat

Tijdens het tandenpoetsen heb ik de gewoonte andere dingen te doen: de slaapkamer van mijn kinderen opruimen, de spullen in de badkamer op zijn plek zetten of een blog typen etc. Ik doe van alles, behalve goed mijn tandenpoetsen. Twee minuten duren te lang om stil te staan. Het komt je vast bekend voor.

De ergernis je handen niet vrij te hebben, besprak ik een paar jaar geleden met een paar vrienden. Konden we een tandenborstel bedenken waarmee multitasken mogelijk zou zijn? We bedachten een handsfree tandenborstel: een bit dat je over je tanden in je mond stopt en dat – elektrisch – borstelt terwijl jij je e-mail leest, alvast je jas aandoet en je veters van je schoenen strikt.

Fantastisch idee toch?

Enkele weken geleden las ik het bericht dat ‘onze’ uitvinding zou worden gelanceerd door het bedrijf Blizzident*) (zie foto). De borstel komt met een app die bijhoudt hoe goed je tanden worden geborsteld en je vertelt waar het beter kan.

Idee versus innovatie

Dit voorbeeld laat goed zien wat het verschil is tussen een idee en innovatie. Het één heeft het ander weliswaar nodig, maar te vaak worden de twee begrippen op een lijn gesteld. Een idee – hoe briljant ook – betekent niets als het een idee blijft. Een innovatie is een vernieuwend idee dat succesvol wordt uitgevoerd. Innovatie geeft waarde aan een idee (meer inkomsten, minder kosten, meer kwaliteit, meer klanten).

Het gat tussen die twee begrippen blijkt niet zelden enorm. Ik krijg als innovatiemanager veel mooie, vernieuwende ideeën onder ogen, maar om er echt een innovatie van te maken, zijn de volgende vier aspecten van belang.

Tijd en aandacht

a) Een idee moet vooraf worden gegaan door een duidelijke (strategische) vraag waarop het een antwoord is.
Ideeën geven veel energie, maar zijn vaak losgezongen van wat er nodig is. Waar is het idee een oplossing voor? Het is daarom beter eerst de vraag helder te hebben en daarna met ideeën te komen.

b) Een idee moet de tijd krijgen om goed doordacht te worden en gecombineerd te worden met andere ideeën.
We verwachten met een paar uurtjes brainstormen een idee te fabriceren dat evenveel gaat opleveren als de jackpot. En zoeken daarbij te snel naar (bekende) oplossingen. Er is nauwelijks aandacht en tijd voor het goed doordenken van een idee en voor het beantwoorden van vragen als: ‘Wat behelst het precies?’ ‘Wat kan er nog meer mee worden gedaan?’ ‘Kan het gecombineerd worden met andere ideeën?’ ‘In welke andere sectoren zijn er vergelijkbare ideeën en wat leren we daarvan?’ Dat wreekt zich. Ideeën zijn daarom zelden baanbrekend.

Ideeënbegraafplaats

c) Een idee moet een business case hebben.
Het enthousiasme waarmee ideeën worden ingebracht staat vaak haaks op de stilte die volgt als er een schatting moet worden gemaakt van de opbrengsten en de kosten. In de plannen zie ik zelden €-tekens. Maar een idee komt überhaupt niet van de grond als er geen zicht is op de kosten en opbrengsten.

d) Een idee moet daadwerkelijk worden uitgevoerd.
En daar komt het vele werk om de hoek kijken. Een idee is slechts 5 procent van de innovatie, de rest is zweten en zwoegen. Daarom liggen er ook zoveel mooie plannen op de ideeënbegraafplaats.

Ganzenbord

ganzenbord - blog Het hebben van ideeën wordt overschatHet is niet voor niets dat investeerders steeds vaker kijken naar de persoon achter het idee dan naar het idee zelf. Is hij of zij een doorzetter, in staat het idee uit te voeren?

Wat dat betreft heeft innovatie veel weg van ganzenbord. Je begint enthousiast en mag soms een paar plaatsen vooruit. Maar je gooit ook lage ogen, moet stappen terugzetten, belandt in de put of gevangenis, of kunt opnieuw beginnen. Je hebt pas gewonnen als je bij het eindpunt bent aangekomen.

 

Peter van Lier

Is innovatiemanager bij War Child en schrijft deze blog op persoonlijke titel.

*) Zie: http://www.nutech.nl/gadgets/3590435/3d-geprinte-tandenborstel-poetst-in-zes-seconden.html