CHANGE: Waarom?

CHANGE: Waarom?

We zijn aan het einde van ons business latijn. Modellen en regels werken niet meer. De ZZP’er is daar zonder twijfel een bewijs van, net als de woningmarkt of de financieringswereld.
En niet omdat het zo slecht gaat met Nederland. Integendeel, we staan overal in de Top Tien lijstjes.
Maar het is ook te makkelijk om alles te wijten aan ‘Mind Setting’.

In 1998 was ik initiator van het boek ‘De InformatieKerk’, waarin door ons gesignaleerde ontwikkelingen als ‘trends’ werden neergezet. Mooi om NU te zien dat we toen wel degelijk de juiste trends te pakken hadden.

We zijn dan ook sluipend naar een keerpunt gerend: CHANGE is there. Omdat het ‘sluipend’ is gegaan is niet iedereen al wakker geschud, terwijl we er wel naartoe zijn ‘gerend’. Het is razendsnel gegaan, een beetje a la de Wet van Moore (ontwikkeling van geheugencapaciteit op een chip). De Wet van van Vliet zegt dat de hersenen van mensen die ontwikkeling niet kunnen bijbenen en gedrag bepalend is voor veranderingen. Gedrag dat zich maar langzaam aanpast, omdat we nu eenmaal als mens niet van veranderingen houden (maar daarover in een komende blog meer).

Wat aan ons CHANGE-punt zeker heeft bijgedragen:
– de globalisering, waarbij lokale markten sterker kunnen worden dan ooit, maar…wel ingebed in een wereld die alles met alles verbindt. Concurrentie komt niet meer van om de hoek, alhoewel dat ligt aan de manier waarop je ‘om de hoek’ definieert. We staan binnen een dag aan de andere kant van de wereld.
– de informatisering, waarbij informatie is als water, het vindt overal de weg met de minste weerstand. De hoeveelheid on line info is niet alleen explosief gestegen, dat geldt ook voor de toegankelijkheid van die informatie. Overal ter wereld, zelfs in zwakke economieën, kunnen mensen die informatie raadplegen. De patiënt weet meer dan de dokter.
– De democratisering van die virtuele wereld helpt daar zeker aan mee. Jong, oud, man, vrouw, gelovig, niet gelovig, je komt ze allemaal zonder echte rang of stand tegen op het World Wide Web. In communities, op weblogs of beeldbanken. Een democratisering die bijdraagt aan het doortrekken ervan in de fysieke wereld. Want welke machthebber kan nog beweren wat’ie wil zonder WikiLeaks of FactFinders achter zich aan te krijgen. Of achtervolgt te worden door Facebook updates, Tweets of What’sApp berichten. Instant creation zorgt er ook voor dat je naam voor altijd bovenaan de zwarte lijst kan staan.
– De miniaturisering heeft gezorgd voor ‘veel voor weinig’. De wet van Moore voorspelde het, we krijgen steeds meer power in en chip voor steeds minder (waardoor elke portemonnee het zich kan veroorloven of het overschot voor nop kan verkrijgen). In de gemiddelde smartphone zit meer power dan in menige robuuste laptop van 10 jaar geleden. En we staan nog maar aan het begin vrees ik. Want ALS Moore (ooit mede-oprichter van Intel) aan het einde van zijn latijn raakt staan er ongetwijfeld nieuwe technologien klaar (zoals 3D, holografische of quantum). De nanotechnologie, als andere vorm van miniaturisering, gaat nog voor veel meer verrassingen zorgen.

De trends van ‘toen’ zeggen niks over de trends die we gaan zien in de komende jaren. Trends die gaan bijdragen aan het vertalen van de noodzaak om te veranderen naar de dagelijkse praktijk van het DOEN. Welke trends?
Come and see next week…

CHANGE en prenovation

CHANGE en prenovation

Innovatie, innovatie, innovatie.
Dat zou de rode draad moeten zijn voor de oplossing van deze ‘crisis’. Geld pompen in R&D, onderzoekers aan de slag.
Maar is dat zo?
In een gesprek met Wessel Berkman deze week  moest ik glunderen. Hij merkte op dat ‘medewerkers het eigenlijk zelf wel weten. Ze zijn nooit in staat gesteld bij te dragen door verkeerd management’.
Een stelling die ik als vakbondsbestuurder keer op keer neerzette en bij het crisismanagement in de praktijk mocht ervaren.
Een simpel rondje luisteren leverde meestal 90% van de oplossing op. Met steeds de conclusie dat een minder slim management niet over de eigen ego heen kon springen en de voor de hand ligende oplossing negeerde.
Wat ik ook leerde was dat innovatie op zich niet voldoende is. Het is als het ware dweilen met de kraan open. En vandaag de dag is een innovatie zo teniet gedaan.
Kunst is om innovatie als een ‘bedrijfsgen’ in het DNA (De Nieuwe Aanpak) van je bedrijf te koesteren. Iedereen is er mee bezig, van koffiejuffrouw tot directeur.
Overal in het bedrijf zie je ook tekenen van ‘preventieve innovatie’ ofwel prenovation. Of het nu foto’s van klanten zijn die je ziet hangen, barometers met klachten-vrije scores of inspiratie-loungeplekken. Ze dienen om iedereen eraan te herinneren dat samen vernieuwen een normale gang van zaken is. Waar iedereen trots op mag en kan zijn. Iedereen is ‘eigenaar’ van de kansen die worden gecreëerd en doet er het maximale aan om er een succes van te maken. Leren van fouten, opstaan en doorzetten.

Prenovation, de markt voorblijven door elke keer de markt te maken, de trend te zetten. In plaats van te geloven in het bezuinigingsspook en de kostenkater.
De komende 7 jaar zullen die bedrijven opvallen die in staat zijn om pronovation in De Nieuwe Aanpak te verankeren.